هوای تازه
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
برای بسیاری سربرآوردنِ دونالد ترامپ؛ تاجرِ سفیدپوست نژادپرستِ عوام¬گرا/عوامفریب (پوپولیست) در کشوری که عوامگرایی(پوپولیزم) را محصول گفتمان ضدامپریالیستی- ضد سرمایه داری و خصم تاریخی خود می دانسته است، اسبابِ شگفتی است!برخی نیز انتخابِ او را نه دسیسه ی این حزب و آن جناح و یا حتّی نشانِ افول شعور سیاسی رأی دهندگان، بلکه سرخوردگی از سیاست های حزب حاکم(دموکرات) و شکستِ راهبردی و تاکتیکی آنان در انتخابات می دانند! در سطح راهبردی، ناکامی از بهبود بخشیدن به وضع اقتصادی و معیشتی کشور و در سطح تاکتیکی تبلیغات نارسا و معرفی نکردن نامزدی مقتدر. هیلاری کلینتون اگرچه با اختلافی سه و نیم میلیونی از رقیبِ ج
* مهدی خلجی/ پژوهشگر فلسفه و دین
تنها در صورتی میتوان به آینده امیدوار بود که خوشبین نباشیم. آدم خوشبین مدعی است که آینده را میداند: اگر مذهبی است، به سنّت و مشیّت الاهی و فرجامِ خوشِ جهان باور دارد؛ اگر مارکسیست است به تقدیر تاریخ یا پیشرفتِ ناگزیر بشر.بر خلافِ خوشبینی، امید بر جهل استوار است. امیدواریم چون نمیدانیم آینده به کدام سمت میرود؛ ولی اینقدر میدانیم که آینده آبستن امکانهای بیپایان است، امکانهای فرخنده و امکانهای فاجعهبار.خوشبینی به سبب آنکه بر برداشتی تقدیرگرایانه از آینده تکیه دارد، چشماندازی برای تغییر آینده پیش رو نمیگذارد و در نتیجه بهانه و توجیهی است برای دست
باری بدونِ اخلاق زندگی شایسته ی زیستن نیست، چه برای برگرفتنِ سان و سیرتی انسانی که در آن رواداری و نوعدوستی بر صدر بنشیند و آدمیان به جای آزردن و فرسودنِ یکدیگر در پی کاستن از درد و رنج هم اند، «سیاست» نیز به مثابه یکی از مهم ترین نهادهای نظام اجتماعی که به بیان نغز برتولت برشت «بدترین نوع بی سوادی، بی سواد سیاسی است، بی سواد سیاسی کور و کر است، درک سیاسی ندارد و نمیداند که هزینههای زندگی از قبیل قیمت نان، مسکن، دارو و درمان به تصمیمات سیاسی بسته¬اند.او حتی به جهالت سیاسی خود افتخار کرده، سینه سپر می¬کند و می¬گویدکه: از سیاست بیزار است. چنین آدم سبک مغزی نمیفهمد که بیتوجهی به سیاست است ک
انتخاباتِ 96 را می توان از زوایای گونه گون نگریست. در این نوشتار برآنم تا از منظر خود وجوه تمایز و امتیاز آن را با انتخاب های پیشین برآفتاب افکنم.
* نخست ْحضور مخالفانِ و منتقدان در کارزاری سرنوشت ساز بود. به سخنِ دیگر آشتی خاموشان و مُردّدان با صندوق رأی به مثابه یگانه شیوه¬ی تغییر و اصلاح شرایط** حمایتِ گسترده ی فرهیختگان دانشگاهی و پژوهندگان مستقل و یا به بیانی موسّع اصحاب و فکر و فرهنگ و هنر یا هر آنکه گمان می برد سخنش در نزد مخاطبان وزن و ارجی دارد؛ از مصطفی ملکیان و بابک احمدی و رضاداوری اردکانی گرفته تا علی نصیریان و شهرام ناظری و علی کریمی و باران کوثری.*** حضور سرشار و امیدبخشِ ایران
* حسین الهی قمشه ای/ مفسّر قرآن، ادیب، مولوی پژوهدوست داشتن را باید دید از چه نوع دوست داشتنی است!آیا مانند شیر است که آهو دوست دارد و گربه که موش دوست دارد!
باید دید وقتی کسی می گوید دوستت دارم آیا معنی اش اینست که می خواهد ما را خرج خودش کند و ما را بخورد و ما را به مصرف خودش برساند
یا دوستت دارم به این معنی است که تو دوست من هستی و خاطرت پیش من عزیز است و اگر کاری داشتی برایت انجام می دهم اگر بیمار شدی تا صبح برای تو بیدار می مانم.
+ نوشته شده توسط سلمان احمدوند در دوشنبه پنجم تیر ۱۳۹۶ و ساعت 15:14 |
نگریستن در احوالِ نیازمندان و عنایتِ ویژه به آنان از گذرِ انفاق اموال به قصدِ کاستن از درد و رنج ایشان عالی ترین مصداقِ رابطه ای است که بِکرترین محملِ پدیداری آن در سیاق دینی- اسلامی ایرانی مان برآمدنِ رمضان است.سارا شریعتی در تبیین نسبتِ ایمانِ دینی با رفتار اجتماعی ایرانیان معاصر از دقیقه ای مغفول پرده برمی گیرد و آن اینکه در بسیاری از رفتارهای دینی جاری در جامعه و نهادینه در الگوی رفتاری دین ورزی افراد آنچه بیشترین نمود را به خود اختصاص داده است، نظر دوختن به منافع فردی است که در ادبیّاتِ اخلاقی خودخواهی نام گرفته است. بسیاری کَسان رفتارهای دینی خود را بر مدار رسیدن به بهشت و رهیدن از دوزخ
به لحاظ معرفت شناختی نیز راستْ آن است که سیاه و سفید دیدن جهان و تقسیم آدمیان به دیوخو و فرشته صفت دیری است که جای خود را به خوانشِ خاکستری عالم و آدم داده است! بی خبران از این رویداد جهانگیر بی شک در نگریستن به شیوه ی منسوخ پیشگفته حکمتی می بینند که پیوند تنگاتنگِ آن با منافع مادّی شان هیچ تردیدی را برنمی تابد! و گرنه این حقیقتِ رهایی بخش را جنابِ جلال الدّین رومی هفت، هشت قرن پیش تر به بیانی بلیغ بر آفتاب افکنده است:
رَگ رَگ است این آبِ شیرین آبِ شور
در خلایق می رود تا نفخ صورو یا در جایی دیگر:پس بدِ مطلق نباشد در جهانبد به نسبت باشد این را هم بدانو نیز:حکمت این اضداد را با هم ببستای قصاب
«افراد، تنها در یک کنش جمعی برای بهبود شرایط زندگیشان است که میتوانند، مرگ را عقب برانند. جامعهای که سیاست را به این معنا داشته باشد، جامعهای است که بیشتر از هر جامعهی دیگری زندگی را فرا میخوانَد»، از لاکِ مجاز و توهّم به سطح شفّافِ واقعیت و حقیقت می آید و از آن رو که از حس زندگی سرشار است به آینده امید می بندد و حین پیشامد حوادث شوم، عوض انکار و گریختن از رویارویی، با آن چشم در چشم می شود. همانچه به خصیصه ی بنیادی تمدن تناور غرب تبدیل شده است: خودْ شکستن و خودْ ساختن... از آسیب های اجتماعی پیراهنِ عثمان ساختن، بهره جُستن از خردِ جمعی و مشارکتِ فراگیرِ یکان یکانِ شهروندان در کار سترگِ تد
صفحه بندی
آرشیو مطالب
- مرداد 1405
- مرداد 1403
- تير 1403
- خرداد 1403
- ارديبهشت 1403
- آذر 1402
- آبان 1402
- شهريور 1402
- مرداد 1402
- ارديبهشت 1402
- اسفند 1402
- بهمن 1402
- دی 1402
- مهر 1401
- خرداد 1401
- ارديبهشت 1401
- اسفند 1401
- بهمن 1401
- اسفند 1400
- آذر 1399
- ارديبهشت 1399
- آذر 1398
- فروردين 1398
- اسفند 1398
- دی 1398
- آبان 1397
- ارديبهشت 1397
- فروردين 1397
- اسفند 1397
- مهر 1396
- مرداد 1396
- بهمن 1396
- آذر 1395
- مهر 1395
- شهريور 1395